شد. اين قانون در اثناي فرمانروايي امپراتريس سائيمئي (655 تا 661) يا امپراتور تنچي (662 تا 671) تدوين شد. تاريخي كه كاماتاري داده 667 است. به هر صورت سرشماري1 در ايام فرمانروايي تنچي متداول شد. كاماتاري (614 تا 669)2 احتمالاً در تدوين قانون اومي سهم زيادي داشته است. اين قانون قديمي مفقود شده. تهذيبي از آن در 681 آغاز شد و در زمان فرمانروايي امپراتريس جيتو در 692 انتشار يافت. اين متن تهذيب شده هم در دست نيست.
ي. زبانشناسي لاتيني، سرياني، عربي و ژاپني
در مورد زبانشناسي لاتيني يادداشت مرا راجع به آلدهلم در فقرهٴ ج ببينيد.
يعقوب رهاوي3
در حدود 633 در عين ديبها در ايالت انطاكيه زاده شد، احتمالاً از 684 تا 688 اسقف رها، در 708 در ديرتل عَدّي درگذشت. نحوي، مورخ، فيلسوف، متكلم، شارح كتاب مقدس، مونوفيزيت (يعقوبي). او در دير بزرگ قن - نشره زير دست سوروس سيبخت تعليم يافت. نخستين رسالهٴ منظم را در باب دستور زبان سرياني تأليف كرد، كه بيشتر به معرفي تعداد هفت حرف مصوت، علايم تشخيص اصوات، و علايم وقف (36 علامت!) اختصاص داشت. اگر از روي دستور زبان يعقوب قضاوت كنيم، به نظر ميرسد كه سريانيان بسي بيش از عربهاي معاصرشان با دستور زبان يوناني آشنا بودند (يادداشت پاييني را ببينيد). او تاريخ اوزبيوس را تهذيب كرد (نيمهٴ اول سدهٴ چهارم) و آن را تا 692 ادامه داد.4 او پشيطّا5 يا عهد عتيق را هم تهذيب كرد. كتابي هم در باب شش روز آفرينش6 در هفت قسمت نوشت، كه قسمت سوم آن به جغرافيا اختصاص دارد.
ابوالاسود
ابوالاسود الدؤلي (از قبيلهٴ دوءل) در بصره برآمد و در همانجا احتمالاً در 9 - 688 در سن 85